Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whats in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » Altrusme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

ONTMOETINGEN 2

woensdag 31 juli 2013

De tweede column in een serie van zes over ontmoetingen met mensen tijdens mijn vakantie. 

Ostpreusser met een luchtje

Als ik vanuit mijn pension naar het centrum van Berlijn wil, moet ik eerst een korte busreis maken om vervolgens de U-bahn te nemen. De zon schijnt stralend op de tweede dag van mijn verblijf en de bus arriveert keurig op tijd. De meeste stoelen zijn al bezet. Ik neem plaats naast een oudere heer, die op slag lyrisch wordt van mijn aanwezigheid en vrijpostig een arm om me heen slaat. Deze zonnige dag is volgens hem aan mij te danken.
Dat lijkt me teveel eer.
Zijn penetrante lichaamsgeur dringt mijn neus binnen. Ik weet mij uit zijn omhelzing te bevrijden en zeg dat het maar goed is dat ik over de zon helemaal niets te zeggen heb.
Hij blijft bij zijn mening: het kan geen toeval zijn dat de zon schijnt en er ook nog een mooie vrouw naast hem plaatsneemt. Op z’n tijd kan ik een compliment wel waarderen, maar hier word ik een beetje kriegel van en ik schuif zo ver mogelijk van hem af. Even later wil hij weten waar ik vandaan kom. Ik meld hem dat ik Nederlandse ben en vraag of hij in Berlijn woont.
‘Aber nein!’ Als een pronkende haan steekt hij zijn borst vooruit en kraait: ‘Ich bin ein Ostpreusser!’
Op de één of andere manier krijg ik nu al een voorgevoel over het verdere verloop van ons gesprek en tracht nog iets meer afstand te nemen, maar zijn doordringende geur kan ik helaas niet ontwijken. Daar komt het al: hij informeert of er in Nederland ook zoveel Afrikanen wonen.
Voorzichtig meld ik dat die waarschijnlijk in elk land wel te vinden zijn.
En of die ons land ook overnemen, is zijn volgende vraag.
Overnemen? Hoezo overnemen? Daar is geen sprake van.
Onze voorbuurvrouw draait zich om en lijkt het met de Ostpreusser eens te zijn. Ze beginnen een heel betoog over die buitenlanders en ik doe geen enkele moeite om het gesprek te volgen.
Opgelucht constateer ik dat ik er bij de volgende halte uit moet.
Als mijn buurman dat in de gaten krijgt, moet hij nog wel even zeggen dat hij het zo jammer vindt dat hij nu al afscheid van me moet nemen. Zijn arm weet ik dit keer net te ontwijken.
Buiten kijk ik de bus na en adem diep in en uit.
Het gekke is dat de geur van de Ostpreusser nog heel lang in mijn neusgaten blijft hangen.

 

Nieuwste boek!
Eén vonk
Eén vonk
Lees verder over Eén vonk »
Nieuws
Nieuwe roman!
24 maart 2020
Locatie: Bij de boekhandel of via internet

Eén vonk is mijn laatst verschenen roman en het zelfstandig te lezen vervolg op Stil vuur.
Het geheim van Maria Slot blijft zelfs na haar dood als een donkere schaduw boven haar familieleden hangen.
Kleindochter Amanda is de enige die het geheim van Maria kent. Het zwijgen valt haar steeds zwaarder. Ze gaat op zoek naar het kind dat haar oma in de oorlog van een Duitse soldaat kreeg en dat ze onder dwang heeft afgestaan. Tegen alle verwachtingen in komt ze hem op het spoor.
Ze wil de belofte aan haar oma niet verbreken, maar haar nieuwsgierigheid wint het. Eén ontmoeting kan toch geen kwaad?