Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whatís in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » AltruÔsme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

Kees Plofkip

donderdag 07 februari 2013

Laatst reisde ik per trein naar Amsterdam. Onderweg viel mijn oog op een groot reclamebord van Wakker Dier tegen de zogenaamde plofkip. Daardoor moest ik ineens aan Kees denken.

Het is al jaren geleden dat boer Kees, een kennis van me, op het idee kwam dat het voor mij en mijn dochter leuk zou zijn om eieren in een broedmachine te laten uitbroeden. En laat Kees nu in het bezit zijn van zo’n ding. Bovendien kon hij me aan eieren helpen. Voorzichtig, en niet helemaal overtuigd, aanvaardde ik zijn aanbod. Vanaf dat moment hoorde ik bij elke ontmoeting met hem dat hij weer een paar eieren voor de broedmachine had weten op te scharrelen.  ‘Ik hoef er niet zo heel veel…’ gaf ik voorzichtig aan, waarop hij me verzekerde dat het helemaal in orde kwam.
Op een dag was het zover: Kees leverde de broedmachine met daarbij dertig eieren!
Hij meldde nog even dat de thermostaat niet optimaal werkte. Verder moest ik maar goed de gebruiksaanwijzing doornemen. Dat deed ik, en daar las ik dat een constante temperatuur van groot belang was en tevens dat ook de luchtvochtigheid nogal gewicht in de schaal legde. Mankeerde er iets aan het één of het ander, dan bestond de mogelijkheid dat de kuikens met kruissnavels of uitpuilende darmen uit het ei zouden kruipen.
Die nacht droomde ik van dertig hanen met de meest gruwelijke afwijkingen.  

De dagen vergleden.
Dochter en ik regelden temperatuur en luchtvochtigheid en keerden dagelijks de eieren. Na een week of drie ontdekten wij dat er één was aangepikt. Nauwkeurig hielden we de vorderingen in de gaten. Er gebeurde weinig. Wat nu te doen? Moesten we het eitje zelf pellen?
’s Avonds laat nog belde ik Kees, maar die was met de kippen op stok.
Na een bijna slapeloze nacht en geen ontwikkelingen in de kraamkamer, belde ik hem opnieuw. Nu was hij al vroeg uit de veren en reed ergens op het land. Tussen de middag had ik hem eindelijk te pakken. Extra besproeien, was zijn suggestie. Terwijl ik met de plantenspuit in de weer was, nam ik mij voor dit kuiken uit dankbaarheid naar hem te vernoemen.
En zo kwam een uurtje later Kees Kip ter wereld. 

Met de andere negenentwintig eieren werd het niets, en dat was maar goed ook want wij hadden onze handen vol aan Kees. Eerst vond ze het wel lekker in haar eigen doos onder de warme lamp, maar al snel wilde ze meer van de wereld zien. Zo plofte ze op een dag op de grond en wandelde door het huis. Als de zon scheen, legde ik speciaal voor Kees een washandje op onze laminaatvloer en dan plofte zij daar neer om te zonnebaden. Ze ontwikkelde zich tot een struise, bruine schoonheid, maar daarmee ontstond een probleem: liet zij eerst nog keurige kleine poepjes achter, die groeiden al snel met Kees mee en werden steeds minder smakelijk. Ze moest naar buiten verhuizen, waar nog meer soortgenoten rondliepen. Vol spanning keken we toe. Zou ze zich daar wel redden?

Nou, Kees redde zich wonderwel. Ze was de brutaalste van allemaal. Zaten wij achter het huis te lunchen, dan moesten we oppassen dat ze ons niet de kaas van het brood at. Haalde ik de was van de lijn, dan plofte zij boven op de handdoeken om daar heerlijk te zonnebaden, zoals zij eerst op haar washandje deed. Maar daarnaast was ze een geweldige leghen. Dagelijks vond ik een vers eitje van Kees en ze hield dat tot ver in de wintermaanden vol. 

Lang heeft ze helaas niet geleefd. Na twee jaar werd het leggen minder, ze leek futloos en lag op een dag dood in haar hok. De theorie van boer Kees was dat ze uit een legbatterij kwam, waar kippen worden gehouden die als een soort eierfabrieken fungeren en al jong het loodje leggen.
Of die theorie klopt weet ik niet, maar ik troost me met de gedachte dat onze eigen plofkip weliswaar niet lang, maar wel gelukkig heeft geleefd.

 

 

Nieuwste boek!
Stil vuur
Stil vuur
Lees verder over Stil vuur »
Nieuws
Lezing in Lelystad
05 januari 2020 - 15:00 uur tot 16:30 uur
Locatie: Woonzorgcentrum De Hoven te Lelystad

Op de eerste zondag in het nieuwe jaar, geef ik een lezing in Woonzorgcentrum De Hoven in Lelystad in het kader van Zondag Zindag.