Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whatís in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » AltruÔsme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

Donkere Dagen

zaterday 24 december 2011

De kortste dag ligt weer achter ons. Helaas merken we daar nog niet echt iets van, maar ik vind het idee toch aangenaam: we gaan weer op weg naar langere, lichtere dagen. Natuurlijk geniet ik wel van de sfeer rond Kerstmis. Mijn buitenmodelkerstboom is me inmiddels dierbaar geworden en ik vind het heerlijk om overal kaarsjes neer te zetten. Het probleem zit ‘m ook niet in de donkere avonden, maar in de donkere morgens. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ik een avondmens ben. ‘s Morgens ben ik niet op m’n best. Als ik opsta, neem ik me heilig voor om ’s avonds vroeg onder de wol te kruipen, maar tegen die tijd ben ik helemaal opgeleefd en zo wordt het dan weer laat. Ik heb inmiddels begrepen dat er voordelen zitten aan het avondmens-zijn. Ochtendmensen maken vaker carrière, maar avondmensen zijn intelligenter en creatiever. Een nadeel is dat onze maatschappij helemaal is ingericht op ochtendmensen. ’s Avonds ben ik op m’n best, dus dan wil ik best dat moeilijke telefoontje naar een officiële instantie plegen, maar die is op dat moment niet bereikbaar. Vervolgens wordt dat telefoontje ’s morgens een bijna onoverkomelijke berg. En probeer je baas maar eens duidelijk te maken dat je vanwege je productiviteit ’s morgens graag wat later komt maar dat je ’s avonds dan wel langer blijft. Misschien dat avondmensen daarom vaker een creatief, zelfstandig beroep kiezen. Denk nu niet dat ik elke ochtend tot een uur of half tien in m’n bed lig. Ik pas me natuurlijk keurig aan en probeer er altijd keurig op tijd uit te zijn. Je wordt immers niet graag voor lui versleten. Zo’n drie keer per week spoed ik me zelfs om kwart over zeven per fiets richting zwembad. Daar gaat een hele discussie met mezelf aan vooraf want het bed is lekker warm en er is altijd wel een reden om niet te gaan: het regent, het is laat geworden gisteravond, ik ben best moe, ik moet vroeg naar een verplichting enz. Wanneer ik dan toch m’n eerste baantje trek, voel ik gepaste trots. Het ergste leed is nu gelukkig geleden. De kortste dag ligt weer achter ons, heel langzaam lengen de dagen. Over een paar maanden hoor ik ’s morgens vroeg weer vogels fluiten. Kerstmis is prachtig, vooral omdat we daarna op weg gaan naar Pasen…

Nieuwste boek!
De vader van Luca
De vader van Luca
Lees verder over De vader van Luca »
Nieuws
Nieuwe roman!
24 maart 2020
Locatie: Bij de boekhandel of via internet

Op 24 maart a.s. verschijnt Eén vonk, het zelfstandig te lezen vervolg op Stil vuur.
Het geheim van Maria Slot blijft zelfs na haar dood als een donkere schaduw boven haar familieleden hangen.
Kleindochter Amanda is de enige die het geheim van Maria kent. Het zwijgen valt haar steeds zwaarder. Ze gaat op zoek naar het kind dat haar oma in de oorlog van een Duitse soldaat kreeg en dat ze onder dwang heeft afgestaan. Tegen alle verwachtingen in komt ze hem op het spoor.
Ze wil de belofte aan haar oma niet verbreken, maar haar nieuwsgierigheid wint het. Eén ontmoeting kan toch geen kwaad?