Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whatís in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » AltruÔsme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

Klein en dom

maandag 10 juni 2013

Ik ben een kluns.
Ik kom er maar eerlijk voor uit dat ik af en toe behoorlijk onhandig ben. Als ik in de supermarkt mijn zakje broodjes door de tapedispenser haal, wil de tape niet afgesneden worden. Als ik een taart snij, worden de punten scheef en als ik met de auto onderweg ben, weet ik een afslag te missen omdat ik zo lekker meezing met een lied op de radio.
Het zijn die momenten waarop ik me vreselijk dom voel. Deel ik dergelijke gebeurtenissen met anderen dan volgen er direct verhalen over soortgelijke flaters, die mij tijdelijk weten op te beuren, maar bij een volgende blunder weet ik zeker dat ik de enige ben die zoiets overkomt.

Zo reisde ik afgelopen zaterdag met het openbaar vervoer naar Amsterdam voor een jaarvergadering van de Vereniging van Letterkundigen. Vaak combineer ik het nuttige met het aangename en daarom was ik ’s morgens al vroeg vertrokken voor een bezoek aan een nicht van me. Ondanks het feit dat ik niet rechtstreeks naar het Centraal Station kon reizen vanwege werkzaamheden aan het spoor, kwam ik ruim op tijd aan en na een gezellig samenzijn vertrok ik voor de jaarvergadering.
Een fluitje van een cent: lijn twee bracht mij rechtstreeks naar het Centraal Station waar ik mij bij de Zilveren Toren moest vervoegen.
Vol zelfvertrouwen wandelde ik naar de tramhalte aan het Hoofddorpplein. ‘Trambaan opgebroken’ las ik op een geel bord, alsof mij dat zonder bord zou zijn ontgaan. De halte was wel bereikbaar en geduldig wachtte ik op mijn tram. Die kwam en stond stil, maar er gingen geen deuren open en de bestuurder trachtte mij met armgebaren iets duidelijk te maken. De betekenis ontging mij. Wilde hij dat ik achterin zou stappen? Maar daar gingen ook geen deuren open. Ik voelde me behoorlijk dom toen de tram verder reed en ik nog bij de halte stond.
Een voorbijganger zag kennelijk mijn vertwijfeling en sprak mij in het Engels aan. Deze halte werd nu niet gebruikt, wist hij, maar er was een tijdelijke halte waarvoor ik een eindje terug moest lopen. Aanzienlijk minder zelfverzekerd volgde ik zijn aanwijzingen op.
De volgende tram zat bijna vol. Ik liet mij op de eerste de beste plaats zakken, vlak achter de chauffeur. Door het hoge raam kon ik nauwelijks iets zien, ik kwam er net met m’n neus bovenuit en zo voelde ik me ook: klein en dom…
De tram zette zich weer in beweging, reed in de richting van de opgebroken trambaan en passeerde de halte waar ik even daarvoor vruchteloos stond te wachten. Ik zag de chauffeur gebaren en ontdekte zes wanhopig zwaaiende mensen.
Zes mensen die het ook niet begrepen.
Zes mensen!
Bij de volgende halte wisselde ik van plek, zodat ik lekker naar buiten kon kijken. 

 

 

 

 

 

 

Nieuwste boek!
Stil vuur
Stil vuur
Lees verder over Stil vuur »
Nieuws
Lezing in Lelystad
05 januari 2020 - 15:00 uur tot 16:30 uur
Locatie: Woonzorgcentrum De Hoven te Lelystad

Op de eerste zondag in het nieuwe jaar, geef ik een lezing in Woonzorgcentrum De Hoven in Lelystad in het kader van Zondag Zindag.