Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whatís in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » AltruÔsme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

ICH KOMME GLEICH!

donderdag 16 juli 2015

Kerk Treseburg

Een klein terras voor een onooglijk restaurant.
Er staan drie keer drie tafels aan elkaar, twee maal verticaal en eenmaal horizontaal in het midden.  Aan een van de verticaal opgestelde tafels zitten zes luidruchtige mannen. Ik vermoed dat ze uit het dorp komen. Aan de andere kant zit een echtpaar te eten, en aan de middelste tafel zit een man alleen achter een bord met een forel met veel graten.

De eigenaresse van het restaurant wil dat ik bij het echtpaar aanschuif. Wij worden door de middelste tafel gescheiden.
Ik bestel een salade en wacht af.
De zes mannen hebben het reuze naar hun zin, terwijl de man alleen zich zichtbaar ongemakkelijk voelt. Hij tracht de vis zonder graat naar binnen te werken, maar dat blijkt niet eenvoudig.
‘Sind Sie die junge Dame die wir heute Morgen am Parkplatz getroffen haben?‘ wil de mevrouw aan mijn tafeltje ineens weten.
Nu je het zegt… we hebben vanmorgens op de parkeerplaats inderdaad even met elkaar gepraat.
‘Junge Dame’, wat een aardig mens…
Even later informeert ze of ‘Alle Holländer so gut Deutsch reden?‘ Ik begin echt van haar te houden, zelfs als ze een poosje later samen met haar man op de fluisterstand overgaat. Juist dat wekt m’n nieuwsgierigheid. Het gaat over de ‘Krankenkasse’ en de vergoeding voor een weekje kuren. Wat mij betreft hoeven ze daar niet geheimzinnig over te doen.
De eerste bestellingen voor de tafel van zes worden gebracht.

Er verschijnt een jong stel. Of ze wel bij die meneer aan het tafeltje mogen zitten? Hij knikt welwillend. De eigenaresse van het restaurant informeert even later of het hem wel smaakt en brengt de laatste borden naar de tafel met de zes mannen. ‘Ich komme gleich,’ belooft ze het jonge stel, voordat ze zich weer naar binnen haast.
De zes mannen eten.
Het echtpaar fluistert nog even, het jonge stel fluistert ook.
Dan wordt het stil.
Heel stil.
Ongemakkelijk stil.
De man alleen peutert een graat uit zijn mond.
Ik zie hoe het jonge stel naar elkaar kijkt, vervolgens tegelijk opstaat, en zachtjes een paar stappen richting straat zet.
‘ICH KOMME GLEICH!’ klinkt er ineens verontwaardigd vanuit het restaurant. Betrapt keren ze om.
Even is de stilte voorbij. Er wordt besmuikt gelachen, zelfs door de man alleen, die opnieuw een graat op het daarvoor bestemde bordje legt.

Mijn salade wordt gebracht.
Die is erg lekker.

Een klein terras voor een onooglijk restaurant.
Er gebeurt niets…
Ik vermaak me kostelijk.

 

 

Nieuwste boek!
De vader van Luca
De vader van Luca
Lees verder over De vader van Luca »
Nieuws
Nieuwe roman!
24 maart 2020
Locatie: Bij de boekhandel of via internet

Op 24 maart a.s. verschijnt Eén vonk, het zelfstandig te lezen vervolg op Stil vuur.
Het geheim van Maria Slot blijft zelfs na haar dood als een donkere schaduw boven haar familieleden hangen.
Kleindochter Amanda is de enige die het geheim van Maria kent. Het zwijgen valt haar steeds zwaarder. Ze gaat op zoek naar het kind dat haar oma in de oorlog van een Duitse soldaat kreeg en dat ze onder dwang heeft afgestaan. Tegen alle verwachtingen in komt ze hem op het spoor.
Ze wil de belofte aan haar oma niet verbreken, maar haar nieuwsgierigheid wint het. Eén ontmoeting kan toch geen kwaad?