Volg Greetje van den Berg op
Volg Greetje van den Berg via TwitterVolg Greetje van den Berg via Facebook
Sunday 20 augustus 2017 » Het laatste woord
Sunday 06 maart 2016 » Uit de kast!
maandag 18 januari 2016 » Mijn grote liefde
Sunday 19 juli 2015 » Pepermuntjes
zaterday 18 juli 2015 » Een snor
vrijdag 17 juli 2015 » Verleidelijk
donderdag 16 juli 2015 » ICH KOMME GLEICH!
dinsdag 14 juli 2015 » Een heks en drie dappere Duitsers
dinsdag 14 juli 2015 » Onbereikbaar!
woensdag 06 augustus 2014 » Kopje onder
donderdag 12 juni 2014 » Een wonder
zaterday 08 maart 2014 » Down to earth
donderdag 06 februari 2014 » De hel
Sunday 04 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 6
zaterday 03 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 5
donderdag 01 augustus 2013 » ONTMOETINGEN 4
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 3
woensdag 31 juli 2013 » ONTMOETINGEN 2
dinsdag 30 juli 2013 » ONTMOETINGEN
maandag 15 juli 2013 » Verliefd in Berlijn
maandag 08 juli 2013 » Monument voor een topvrouw
maandag 10 juni 2013 » Klein en dom
vrijdag 19 april 2013 » Dreamteam
Sunday 17 maart 2013 » Boekenbal
donderdag 07 februari 2013 » Kees Plofkip
woensdag 31 oktober 2012 » Inspiratieloos
vrijdag 05 oktober 2012 » Gastcolumn van Netty Hartman
woensdag 26 september 2012 » Van God los?
woensdag 15 augustus 2012 » Heel erg christelijk
dinsdag 17 juli 2012 » Fight or flight or smile?
Sunday 15 juli 2012 » Opgewekte hersens
woensdag 30 mei 2012 » Whatís in a name?
woensdag 07 maart 2012 » Middelbaar
zaterday 24 december 2011 » Donkere Dagen
maandag 03 oktober 2011 » AltruÔsme
woensdag 31 augustus 2011 » Heinrich de Flosser
Columns

Onbereikbaar!

dinsdag 14 juli 2015

Pension Harz

Mijn Duitse vriendin heeft me voor een logeerpartij uitgenodigd en ik maak van de gelegenheid gebruik om daar nog een paar dagen vakantie aan vast te knopen. Eerst naar de Harz, dan naar vriendin, die vlakbij Dresden woont en uiteindelijk nog een paar dagen naar Leipzig.
Een goede voorbereiding is het halve werk en dus is de auto voor een vakantiebeurt bij de garage geweest, zijn de verzekeringen op orde en  heb ik de route nauwkeurig uitgestippeld. Volgens mij kan er niets meer misgaan.
Ik verheug me erop: de eerste drie dagen verblijf ik in een pension zonder Wifi. Wat een rust… Eindelijk geen e-mail, geen internet, geen nieuws.

Die vrijdagmorgen vertrek ik welgemoed. De eerste tweehonderd kilometer gaan voorspoedig, over de overige driehonderd doe ik erg lang in verband met files. Geen nood: ik heb vakantie en dus heb ik alle tijd. Halverwege de middag ben ik op de plaats van bestemming. Het is inmiddels een graad of 34.
Mijn pension ligt aan het riviertje de Bode en ziet er net zo uit als op het plaatje. Zelfs de sportvissers ontbreken niet. Het terras zit bijna vol.
Ik voel me een bezienswaardigheid als ik met mijn twee (niet zo grote) koffers kom aangewandeld. Op de een of andere manier krijg ik het vermoeden dat de gemiddelde reiziger hier aankomt met een plastic tasje met één schone onderbroek, een koffer vol hengels en een bakje kunstvliegen.

De eigenaar van het pension stelt zich voor als Detlev. Hij staat al klaar om mijn koffers over te nemen. Ik voel me bezwaard want het lijkt werkelijk alsof ik er stenen in heb gestopt. Met het zweet op zijn voorhoofd zeult hij ze naar boven.
Mijn kamer is prima en ik heb een fraai uitzicht op de Bode. Nadat ik me wat heb opgefrist, vind ik het tijd worden om mijn familieleden op de hoogte te stellen dat ik goed ben aangekomen. Een telefoontje is snel gepleegd.
Maar dat gaat hier niet op.
In mijn scherm ontdek ik de verontrustende melding ‘geen netwerkverbinding’. Ik probeer een netwerkoperator te zoeken. Dat lukt, maar verbinding krijg ik nog steeds niet. Telefoon uit, telefoon aan, maar er verandert niets. Langzaam maar zeker begint dit ongemakkelijk te voelen, want een paar dagen zonder Wifi leek me wel heerlijk rustig, maar helemaal onbereikbaar is een ander verhaal. Enigszins paniekerig vraag ik aan Detlev of hij me kan helpen, maar helaas… 
Ik opper hoopvol dat het in het centrum van het dorp misschien beter zal gaan, maar dat kan hij niet garanderen. Ik mag gebruik maken van zijn telefoon. Dochterlief blijkt niet thuis te zijn, het nummer van zoon ben ik ineens kwijt. Dan ga ik maar eens kijken of het in het centrum toch niet beter zal gaan. Volgens Detlev is daar ook nog een telefooncel.

Na een wandeling van vijf minuten ben ik in de bewoonde wereld, maar wat ik ook doe: de melding in mijn scherm blijft onveranderlijk ‘geen netwerkverbinding’.
Met een handvol kleingeld ga ik de telefooncel binnen. Zon schijnt onbarmhartig op het glas en daarbinnen is het minstens 40 graden. Zwetend pleeg ik m’n telefoontjes. Daarna kom ik tot rust.
Goed, ik ben even onbereikbaar, maar de mensen die moeten weten dat ik goed ben aangekomen zijn op de hoogte en wat zijn nou drie dagen?

Ik verken het dorp, klim een stukje naar boven en beland op de begraafplaats, gelegen in het groen en een oase van rust. Daar, op een bankje, klopt de wereld ineens weer. Ik zit, ik denk, ik geniet…

Vroeg in de avond zoek ik een restaurant op. Als ik na het eten op de koffie wacht, kan ik het niet laten: ik probeer nog een keer verbinding te krijgen. Netwerkoperator zoeken, er gebeurt niets. Telefoon aan en uit en dan staat ‘ie er ineens: Telekom.de. Meteen begint de telefoon te piepen, en nog eens en weer en nog een keer… Het is duidelijk: mijn status van onbereikbaarheid is ten einde.
Waarom vind ik dat nou ineens jammer?

 

 

 

 

Nieuwste boek!
Stil vuur
Stil vuur
Lees verder over Stil vuur »
Nieuws
Lezing in Lelystad
05 januari 2020 - 15:00 uur tot 16:30 uur
Locatie: Woonzorgcentrum De Hoven te Lelystad

Op de eerste zondag in het nieuwe jaar, geef ik een lezing in Woonzorgcentrum De Hoven in Lelystad in het kader van Zondag Zindag.